نگاه می کنم به فضای بیکران... و آرام بگویم : سکوتی با عظمت اینجا هست!
و چیزی بین تردید و ترس و شکوه ... اما بین آنچه می دانم و نمی فهمم تنها یک حباب شیشه ایست..و گویی همه جهان در آنسویش ایستاده...و می فهمد خویش را بی هیچ احساس تلخی.
|
+| نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386 و ساعت 22:12 |
